خیلی دلم تنگه برات                                 خیلی دلم تنگه برات

شبا به اميد چشات

           چشمامو رو هم مي زارم

 شايد توي خوابم بياي

                    بشه باهات حرف بزنم

                                    چشام شبا بارونيه

                                           به التماسه اون چشات

هي التماست مي کنم

                    فقط براي يک نگاه

                          حالا ديگه چرخ فلک

                               نمي چرخه به کام من

چه کار کنم

                عاشقتم  

                         اينه فقط گناه من

 حالا حتي نبودنت

               برام يه دنيا بودنه

                            خيال نکن دروغ مي گم

                                       اشکام گواه حرفمه

خيال نکن ميشه بري

             يه روزي از خاطر من

مي خوام بازم بهت بگم :

                              عاشقتم

                                          اينه فقط گناه من

منتظر نظراتتون هستم

من که میدانم شبی عمرم به پایان میرسد

نوبت خاموشیم سهل و آسان میرسد

من که میدانم به این دنیا وفایی نیست

میان مرگ و زندگی قراری نیست

پس چرا عاشق نباشم

گفتی هیچ کسی تو دنیا واسه من تو نمیشه

اما نیستی تا ببینی خالیه جات همیشه

تولد تولد تولدت مبارک......مبارک مبارک تولدت مبارک

          بیا شمع ها رو فوت کن تا صد سال زنده باشی

بیست تا شمع گذاشتم همه رو باید فوت کنی گلم

                فهیمه جون بیست سالگی مبارک

         دوست دارم عزیزم

    خوب همه رو فوت کردی

                           حالا نوبت کیکه

                          اینم کیک تولدت

                       فکر کنم به همه برسه

       فهیمه جون دوست گلم تولدت مبارک

امیدوارم صد و بیست سالگیت رو جشن بگیری

عزیزم هیچ وقت گریه نکن  چون هیچ کس لیاقت اشک های تو رو نداره

یا اگه داره.... اون قدر براش عزیزی که طاقت دیدن اشکاتو نداره.....

چه قدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید
و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی و
به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی‌ ، حس کنی هنوزم دوسش داری.....
چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش
همه وجودت له شده....

چه قدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی...
چه قدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس
کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری.......

چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی      
و اون وقت آروم زیر لب بگی : گل من باغچه نو مبارک

در شیرینی بوسه ات غوطه ور بودم که شوری اشک را بر لب هایم احساس کردم و فهمیدم که این بوسه ، بوسه جداییست!!!!

گریــــه کن عزیزم اما نـه فـقــط واســـه خــــودت
واسـه اینـــکه نمیـــشه دیــــگه بیــــام تــــولـــد ت

گریـــه کـــن جـــداییـــها مـا رو رهــــا نمیــکـنــن

آدمــــا انــــگار بــرای مــا دعــــا نـمــی کــنـــــن

گریــــه کـن حـالا حـالا بایـد از هم جـــدا باشیــــم

بشــینیـــــم منتـــظــر معـجـــزه ی خــدا بـاشـیــــم

گریـــه کــن منــم دارم مثـــل تــو گریــه میــکنــم

بــه خــــدای آسمـــونــامــــون گلایـــه مــی کنـــم

گریــــه کـن واســه شــبایی که بـــدونٍ هم بودیـــم

تـنـــهایـی بــــرای ســـنگینــی غصه کـــم بودیـــم

گریــه کن سبک میشـی روزای خوب یــادت میـاد

گــرچـه تــو تقــویمامـون نیستـن اون روزا زیـــاد

گریــه کــن برای قولـی کــه بــهــش عمــل نـــشد

واســه مشــکلاتـی که ، بودش و هسـت و حل نشد

گریـــه کـن بـرای رویـایی که قسمـــت نـمی شـــه

یه شبــــم ســـَر خدا واســــه ما خلــــوت نــمی شه

گریه کن بـرای خوابـــــا که فقط یه خواب بـــودن

واســــه آرزوهامون کــــه همشون حبـــــاب بودن

گریــه کن واسه خوشی هایـــــی که نازل نمی شن

واســه اون دیـوونــــه ها که دیگه عاقل نـــمی شن

گریه کن چون اون روزامون دیگه تکرار نمی شه

دلامــون به سادگــی حـاضر بــه اقــرار نــمی شه

گریــه کن بـــذار تمــــام عقــده هات شســته بشــه

حــق داره آدم یه وقـــــتا از خودش خستـــه بشـــه

گریـــه کن واسه همه واســه خودت ، بــــرای من

توی بـــارونـــــی تـــرین ثـانیــــه حرفاتــو بـــزن

گریه کن تا آینه شـــه بــاز اون چشــــای روشنـت

واســـه مونـــدن لازمه ، فــــدای گریــــه کردنــت

با هفت تا آسمون پر از گلای یاس و میخک

با صد تا دریا پر عشق و اشتیاق و پولک

یه قلب عاشق با یه حس بیقرار و کوچک

فقط میخوام بهت بگم تولدت مبارک

happy birth day

 سلام عزيزم....

 اي يكی یکدانه سرو گلستان دلدادگي تولدت مبارك بزرگ شدي قهرمان! تو بزرگ شدي و من كوچك دارم پا به پاي شمع تولدت قطره قطره آب ميشوم منت سر تقويمهايمان گذاشتي . تابستان را خجالت دادي شهريور را سرافراز كردي و آن عدد را تا ابد شرمنده خودت كردي و بقيه سيصدو شصت و چهار روز سال را اگر كبيسه نباشد حسرت به دل يك رويداد نقره‌اي گذاشتي

عزيزم هر چه سعي كردم بجاي كيك تولدت رشته عشقم را از تو ببرم نشد. من هم دارم پا به پاي تنها شمع تولدت تمام ميشوم اما به هر حال خوش امدي قدم روي چشم عدد يك گذاشتي كه تولدت رو با ان ساختي لطف كردي دستي هم بر سر ماه سوم تابستان كشيدي چه اقبالي داشت فصلي كه تو تحويلش گرفتي....چقدر مهرباني كه گذاشتي روزهاي هفته هر كدام يك سال مزه كيك تولد تو را زير ساعتهاي نازنينشان سپري كنند امسال منت سر چهار شنبه گذاشتي . پنج شنبه دق نكند خوب است...

من امروز به نيت گام نهادن تو به بيست و يكمين بهار زندگي بيست و يك بار خداي برگ هاي مسافر پاييزي را سجده مي‌كنم. بيست و يك گلدان را آب ميدهم ...بيست و يك كبوتر را آزاد ميكنم....بيست و يك بار آه ميكشم...بيست و يك بار سر بر آسمان كرده دعايت ميكنم و خوشبختيت را از خدا ميخواهم و ميگيرم

عزيزم بيست و يكبار به توان بيست و يك تولدت مبارك كسي كه بيست و يك سال آينده هم همين قدر دوستت دارد بيست و يك بار با اسفند جوري كه چشممان نزنند دوستت دارم....گلم بيست و يك سالگي ات مبارك ...نه اصلا خیلی ساده... "لمس بودنت مبارك

چشـم من از دوریـت هم ارغــوانی ، هم ترست

منـتظـر مانده بیایـی طفلکـی خـوش بـاور است

مـن کجـا و تـو کجـا چـه روزگـار مبهمـی ست

فکر و ذکرم پیش تو، فکر تو جای دیگـر است

آن گـل سرخی که دادی دست من پـژمرد، مُرد

هر چه گل دادم به تو در دست هایت پرپرست

خـواستــم تنــها بگویـم لحـظه ای اینجــا بایست

اعتــراضــی گـــر نــداری اول شهـریورســت

 دوست دارم یه دنیااااااا

کاش آسمان حرف کویر را میفهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک او میکرد 

کاش واژه حقیقت آن قدر با لب ها صمیمی بود که برای بیان کردنش به شهامت نیازی نبود

کاش دلها آن قدر خالص بود که دعاها قبل از پایین آمدن دست ها مستجاب می شد

کاش شمع، حقیقت محبت را در تقلای بال پر سوز پروانه میدید و او را باور می کرد

کاش مهتاب با کوچه های تاریک شب آشنا بود

کاش بهار آن قدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی داد

کاش فریاد آن قدر بی صدا بود که حرمت سکوت را نمی شکست

کاش در قاموس غصه ها ، شکوه لبخند در معنی داغ اشک گم نمی شد

و بالاخره کاش مرگ معنی عاطفه را می فهمید و جدایی را رقم نمی زد........

چه کنم چاره چیست؟؟؟؟

سهم من در دل این ویرانی؛ یک سبد بی تابی است

                                                   دیده ام بارانیست

کاش آنجا که دل از عشق سخن ها می گفت

                                                      قلب ها سخت نبود،مهر در بند نبود..........